Funda Postacı

Defne, âşık olduğu adam tarafından doğmamış çocuğu ile birlikte terk edilmiştir. Oğlu Bora'ya babasının kendisini terk ettiğini söyleyemez ve ona babasının ağzından mektuplar yazar. Bu, onu bir süre oyalasa da, baba özlemi dayanılmaz hale geldiğinde Bora konuşmamaya başlar. Tekin, değerli antikalar, tablolar çalan bir sanat hırsızıdır. Hırsızlık yapmak için Defne'nin evine girdiğinde, Bora uyanır ve onu hiç görmediği babası sanar. Bora uzun bir süreden sonra ilk defa konuşmuştur. Defne tamamen çaresiz kalmıştır. Ya oğluna babasıyla ilgili tüm gerçekleri anlatacak ya da uzun süre sonra Bora'nın konuşmasını sağlayan hırsızın peşine düşerek onu baba diye eve getirecektir.

Mutsuz evliliğini bitirip annesinin yanına dönen Ayşe, ana kuzusu olarak nitelendirilen ve mutfağa karşı büyük bir aşk besleyen Erdem, fedakar bir ev kadını olan anne ve hayalperest, keyfine düşkün bir aşçı olan babadan oluşan ama yaşadıkları olaylardan dolayı birbirlerinden koparak yabancılaşmış bir ailenin hikayesini anlatıyor Üsküdar'a Giderken. Ailenin en küçük ferdi Erdem'in yurt dışından dönmesiyle, ailenin her bir üyesi tekrar bir aile olabilmenin macerasını yaşayarak, yeniden mutlu olmayı öğreniyor. Bu sevimli ailenin hayatlarını renklendiren dostları ise Erdem'in süt kardeşi Oğuz, yıllardan beri aile ile birlikte çalışan Yavuz, uzun zaman sonra çıkıp gelen Asuman hala ve kızı Leyla'dır.

Aile içi anlaşmazlıklar, küçük kızın mızmızlanması, ortancanın eskiyen ayakkabısı, kredi kartının ödenemeyen taksiti, doğal gaz faturası… Memur Muzaffer, hayatındaki tüm bu olumsuzluklara rağmen hayata umutla bakıyor, iyi niyeti elden bırakmıyor. Bir memur ailesinin sımsıcak günlerini konu alan bir dizi...

Anne ve babasını bir kazada kaybeden gurbetçi küçük Zeynep, Türkiye’ye dönerek dedesiyle birlikte yaşamak zorunda kalır. Biricik kızının, kendi rızasını almadan bir Alman’la evlenip, Almanya’ya gitmesine çok gücenen Seyfi, onu hayatından çıkarmış, adını bile anmaz olmuştur. Kızının gidişinden kısa bir süre sonra eşini de kaybetmiş, yaşadıklarının etkisiyle, çevresiyle uyumsuz, huysuz, aksi biri olup çıkmıştır. Seyfi, kiracısı Mehveş Hanım ve kızı Emel’in, mahalle esnafının ve çocukların korkulu rüyasıdır. Fakat bir gün Almanya’daki kızı ve damadının trafik kazasında öldüğünü öğrenen Seyfi, hayatta yalnız kalan torunu Zeynep’i mecburen yanına alır. Zeynep acısını yaşından beklenmeyecek bir olgunlukla karşılamış, zeki, sevimli cıvıl cıvıl bir çocuktur. Seyfi’nin katı kurallarına boyun eğer fakat dedesiyle yakınlaşma çabaları yine de sonuçsuz kalır. Çocuk ruhlu babası Murat’la birlikte, hayatı bir oyun gibi yaşayan Cem ise Zeynep’in en iyi arkadaşı olur.