Sınırsız

Diyalogsuz ve görsel anlatımıyla ön plana çıkan belgesel niteliğinde bir film olup, insanlık, doğa ve medeniyet arasındaki ilişkiyi keşfeder. Dünya genelinde 6 kıtada, 24 farklı ülkede çekilmiştir. Baraka kelimesi Arapça kökenli olup "nefes", "hayat gücü" veya "bereket" anlamına gelir. İnsanlığın doğa ile olan bağını, modern dünyanın getirdiği değişimleri ve insanın kendine verdiği zararları gözler önüne seren bir sanat eseri olarak kabul edilir. Herhangi bir anlatıcı veya diyalog kullanmadan, yalnızca görüntüler ve müzik aracılığıyla derin bir hikâye anlatır. Doğanın saf güzelliği ile insan eliyle yaratılan kaos arasındaki karşıtlığı vurgulayan film, izleyiciye düşündürücü bir deneyim sunar. Her sahnesi ustalıkla çekilmiş olan Baraka, sinematografi açısından büyüleyici bir başyapıttır ve insanlık tarihine dair güçlü bir mesaj vermektedir: Doğa ile uyum içinde yaşamayı unutan bir medeniyet, kendi kendini yok etmeye mahkumdur.

Hatice Muratova Balkanlar’ın sarp dağlarında terk edilmiş bir köyde annesiyle birlikte yaşıyor. Geçimini yabani arıcılıkla sağlıyor, fakat arıların payını da gözetiyor, hatta arılarla konuşuyor, onlara şarkılar söylüyor. Piyasa denen kentli canavara, birden köylerine taşınıp para kazanmak için gözünü arılarına diken aileye ve doğaya karşı büyük bir mücadele yürütmek zorunda. Çekimleri üç yıl süren bu film insan-doğa ilişkisi üzerine düşünmek için önümüze yeni bir ufuk açıyor.

Craig Foster, Afrika'nın ucundaki buz gibi okyanusta yıllarca yüzdükten sonra, beklenmedik bir öğretmenle tanışır: olağanüstü bir merak sergileyen genç bir ahtapot. Onun inini ziyaret edip aylarca onun hareketlerini izleyerek sonunda hayvanın güvenini kazanır ve insan ile vahşi hayvan arasında daha önce hiç görülmemiş bir bağ geliştirir.

Fabrika çiftçiliğinin gezegenin doğal kaynaklarını nasıl tükettiğini ve büyük çevreci grupların bu krizi neden görmezden geldiğini öğrenin.

Belgeselin adı, Arkadaş Z. Özger'in ilk yayınlandığı dönemde büyük tartışmalara neden olan “Merhaba Canım” şiirinden geliyor. Heteronormativiteye aykırı olduğu düşünülen söz konusu şiir, şairin kişiliğine, ailesine, toplumla ilişkisine ve yayınlanmasından üç yıl sonra gelen “beklenmedik” ölümüne göndermeler içermektedir. Belgesel, yazılmasından 50 yıl sonra bugün, sinemasal öğelerden yararlanarak şiirde aynı çizgileri takip ediyor. Belgesel aynı zamanda poetikayı da yeniden keşfediyor; Arkadaş Z. Özger'in “kayıp” portresinin peşinde aileye, yoldaşlara, dostluklara uzanıyor, resmi tarihi hesaplardan yola çıkarak, ötekilik deneyiminin bilincinde.

Develeri ve çoban köpekleriyle kış aylarını Mersin sahillerinde, yaz aylarını ise Konya ve Karaman'ın yaylalarında sürekli hareket halinde geçiren Sarıkeçililerin yaşam hikâyesi.